حالى كه على پاشا هنوز در اطراف قلعه قاريناق بود « 1 » طرفداران او در ارگ شهر محصور شدند . هنگامى كه على پاشا از لشكركشى شاه صفوى باخبر شد در ابتدا چندان اهميتى نداد و در برگشت از قلعه قاريناق ، در بين راه به لشكر نخجوان و ايروان اجازه داد كه به موطن خود برگردند و خود به‌سوى تبريز آمد . او در محلى به نام صوفيان متوقف شد و شاه‌عباس به جنگ او آمد ، در طى جنگى كه رخ داد هرچند ابتدا عثمانىها پيروزىهايى به دست آوردند اما در نهايت با شكست مواجه شدند و سردارانى چون خليل پاشا و محمود پاشا كشته شدند ، على پاشا هم كه با فرار سپاهيانش مواجه شده بود ، دستگير گرديد و به نزد شاه صفوى آورده شد . « 2 » شاه‌عباس او را به همراه پسرخوانده‌اش محمد بيك ، كه او هم اسير شده بود ، بخشيد و مورد عنايت قرار داد . سپس او را به‌عنوان واسطه به‌سوى محصورشدگان در قلعه ، كه هنوز فتح نشده بود ، فرستاد تا آنها را وادار به تسليم كند اما افراد قلعه با على پاشا با خشونت رفتار كردند و حاضر به تسليم نشدند ، ولى در نهايت با شدت يافتن محاصره خود را تسليم نمودند . « 3 » على پاشا ازآن‌پس يكى از درباريان شاه‌عباس شد و اغلب در اردوى شاهى حضور داشت ؛ از جمله در لشكركشى به سمت قفقاز حضور يافت و در 1015 ه . ق در قلعه شماخى از يك حادثه طبيعى جان سالم بيرون برد . « 4 » او در سال‌هاى بعد به‌عنوان يكى از درباريان نزديك به شاه مورد توجه قرار داشت و از هداياى شاهى برخوردار مىشد . « 5 » در سال 1027 ه . ق خليل پاشا به سمت ايران لشكركشى كرد . على پاشا كه خود از سرداران

--> ( 1 ) - همان 2 / 1029 ؛ ملا جلال الدّين منجم يزدى : تاريخ عباسى / 247 - 248 ( 2 ) - اسكندر بيگ منشى : پيشين 2 / 1035 ( 3 ) - همان 2 / 1037 - 1038 ( 4 ) - ملا جلال الدّين منجم يزدى : پيشين / 318 ( 5 ) - همان / 345 ، 356